กาลครั้งหนึ่ง ในหมู่บ้านเล็กๆ ที่ล้อมรอบด้วยป่าใหญ่ มีต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งที่ชาวบ้านเรียกว่า "ต้นไม้ใจดี" มันเป็นต้นไม้ที่มีอายุหลายร้อยปี กิ่งก้านสาขาแผ่กว้างให้ร่มเงาแก่ทุกคนที่ผ่านมา
ในหมู่บ้านนี้ มีเด็กชายตัวน้อยคนหนึ่งชื่อ "ปิ่น" ปิ่นเป็นเด็กกำพร้าที่อาศัยอยู่กับยายแก่ ทุกวันหลังเลิกเรียน ปิ่นจะแวะมานั่งใต้ต้นไม้ใจดี เล่าเรื่องราวต่างๆ ให้ต้นไม้ฟัง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเรียน เพื่อนใหม่ หรือความฝันในอนาคต
วันหนึ่ง ขณะที่ปิ่นนั่งอยู่ใต้ต้นไม้ เขาได้ยินเสียงกระซิบ "เด็กน้อย เจ้ามาหาเราทุกวัน มีอะไรให้เราช่วยไหม?"
ปิ่นตกใจมาก เขามองไปรอบๆ แต่ไม่เห็นใคร จนกระทั่งเงยหน้าขึ้นไปมองต้นไม้ "คุณต้นไม้พูดได้เหรอครับ?" เขาถาม
"ใช่แล้ว" ต้นไม้ตอบ "เราเป็นต้นไม้วิเศษ เราสามารถพูดคุยกับคนที่มีจิตใจบริสุทธิ์เท่านั้น"
"แต่ผมเป็นแค่เด็กธรรมดาคนหนึ่ง ไม่มีอะไรพิเศษเลย" ปิ่นพูดเสียงเบา
"ไม่จริงหรอก" ต้นไม้ตอบ "เจ้ามีจิตใจที่เมตตาและขยันขันแข็ง แม้จะมีชีวิตที่ลำบาก แต่เจ้าไม่เคยย่อท้อ นั่นเป็นสิ่งที่พิเศษมาก"
ตั้งแต่นั้นมา ปิ่นและต้นไม้ใจดีก็กลายเป็นเพื่อนสนิทกัน ทุกครั้งที่ปิ่นมีปัญหา ต้นไม้จะคอยให้คำแนะนำและกำลังใจ บางครั้งเมื่อปิ่นหิว ต้นไม้ก็จะโน้มกิ่งลงมาให้ปิ่นเก็บผลไม้รับประทาน
วันหนึ่ง ยายของปิ่นล้มป่วยหนัก ต้องใช้ยาราคาแพง ปิ่นวิ่งมาหาต้นไม้ด้วยความกังวล
"คุณต้นไม้ครับ ยายป่วยหนักมาก แต่ผมไม่มีเงินซื้อยา ผมควรทำอย่างไรดี?" ปิ่นร้องไห้
ต้นไม้นิ่งคิดสักครู่ แล้วพูดว่า "ปิ่น ลองขุดดินตรงโคนต้นของเราสิ เจ้าจะพบสิ่งที่จะช่วยยายของเจ้าได้"
ปิ่นทำตามที่ต้นไม้บอก เขาขุดดินลงไปและพบหม้อดินเล็กๆ ใบหนึ่ง ข้างในมีเหรียญทองคำโบราณหลายเหรียญ
"นี่เป็นสมบัติที่คนโบราณฝังไว้นานมาแล้ว" ต้นไม้อธิบาย "เจ้าเอาไปขายเพื่อซื้อยาให้ยายได้ แต่จงใช้มันอย่างมีสติ"
ปิ่นดีใจมาก เขาขอบคุณต้นไม้และรีบนำเหรียญไปขายเพื่อซื้อยาให้ยาย ไม่นานยายก็หายป่วย ด้วยเงินที่เหลือ ปิ่นซื้อบ้านหลังเล็กๆ ให้เขาและยายได้อยู่อย่างสบาย
แต่ปิ่นไม่ได้ลืมต้นไม้ใจดี ทุกวันเขายังคงมาเยี่ยม และเล่าเรื่องราวต่างๆ ให้ฟัง เมื่อเติบโตขึ้น ปิ่นกลายเป็นหมอประจำหมู่บ้าน เขาใช้ความรู้ช่วยเหลือผู้คนมากมาย โดยเฉพาะคนยากจนที่ไม่มีเงินจ่ายค่ารักษา
วันหนึ่ง มีพ่อค้าไม้เข้ามาในหมู่บ้าน และเสนอเงินจำนวนมากเพื่อซื้อต้นไม้ใจดีไปตัด เมื่อปิ่นได้ยินข่าว เขารีบวิ่งไปหาต้นไม้ทันที
"คุณต้นไม้ครับ ผมจะไม่ยอมให้ใครมาตัดคุณเด็ดขาด!" ปิ่นพูดอย่างหนักแน่น
ต้นไม้หัวเราะเบาๆ "ไม่ต้องกังวลไปหรอก เราอยู่มานานแล้ว เรารู้จักวิธีปกป้องตัวเอง"
คืนนั้น เมื่อพ่อค้าไม้แอบมาพร้อมขวานเพื่อจะตัดต้นไม้ ทันใดนั้น ต้นไม้ก็เปล่งแสงสว่างวาบขึ้น และพูดเสียงดังกึกก้อง "ผู้ใดที่คิดร้ายกับเรา จะได้รับผลกรรมนั้น!"